တနဂၤေႏြရက္ေတြ စိတ္ကူးေပါက္လာၿပီဆိုရင္ အိမ္မွာ ေန႔စဥ္ပံုမွန္စားေနၾက ထမင္းဟင္းမဟုတ္ပဲ တစ္ခုခု လုပ္စားျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္မွာ ကၽြန္မ ေဖေဖနဲ႔ ကၽြန္မက ေသြးတိုးသမား၊ သားျပည့္က အေဖတူ ဟင္းဂ်ီးမ်ား ဆိုေတာ့ ရံုးဖြင့္ရက္၊ ေက်ာင္းဖြင့္ေတြဆို ေထြလီကာလီ မခ်က္ေတာ့ဘဲ ေဖေဖနဲ႔ သားျပည့္ စားႏိုင္ေလာက္မယ့္ ဟင္းပဲ ဦးစားေပးခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္မွာ လူခြဲလည္း မထားေလေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္စားခ်င္တာေလးမ်ားဆို ပိတ္ရက္ စေန၊ တနဂၤေႏြမွပဲ ခ်က္စားျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။
အိမ္ကလူႀကီးကေတာ့ ဟင္းဂ်ီးမ်ားေသာ္ျငား အထြန္႔မတက္ရွာပဲ သူမစားခ်င္တဲ့ ဟင္းေန႔ဆိုရင္ အိမ္မွာအၿမဲရွိတဲ့ ၾကက္ဥေလး ခြဲေၾကာ္စားရင္စား၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ဖက္ေလး သုတ္စားရင္စားနဲ႔ အပူမကပ္ အလိုက္သိရွာပါတယ္။ အိမ္မွာ သူေရာ ကၽြန္မပါ မီးဖိုေခ်ာင္ကို အဆင္ေျပသလို ၀င္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူ ဒီေန႔ခ်က္မယ္လို႔ ေျပာတဲ့ေန႔တိုင္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ သိန္းထီေပါက္တဲ့ ေန႔ရက္မ်ားပါဘဲ။ သူက ဟင္းဆို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ခ်က္တတ္သူပါ။ သူ႔လက္ရာက အေကာင္းႀကီး မဟုတ္လွေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ နတ္သုဒၵါေပါ့။ အဲ့သည္လိုနဲ႔ ကၽြန္မ ညာစားေနတာ ၾကာပါေပါ့လား..။
သားျပည့္ကို သိပ္ခ်စ္တဲ့သူက ညအိပ္ရာ၀င္လို႔ သားျပည့္ အိပ္ရာမွာ ျခင္ေထာင္၀င္ခုေပး၊ ေစာင္၀င္ၿခံဳေပးရင္း ညစဥ္ “ ေဖေဖ..သားကို ခ်စ္လား”
“သား..ေဖေဖကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္သလဲ”ဆို သားအဖႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္နလန္ ထတိုင္း သူက သားျပည့္ကို မပ်က္မကြက္ ေမးေနၾကေမးခြန္းရွိတယ္။ “သား.. မနက္ျဖန္ မနက္စာ ဘာစားခ်င္သလဲ” “ေက်ာင္းထမင္းဘူး ဘာဟင္း ထည့္ေပးရ မလဲ” ဆိုတာပဲေပါ့။
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ဟင္းဂ်ီးမမ်ားတတ္၊ မိဘေကၽြးတာပဲ စားခဲ့သူဆိုေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အဲ့ဒီ အိပ္ရာ၀င္ေတးသံေတြေၾကာင့္
ကိုယ္စီစဥ္ထားတာက တစ္မ်ဳိး၊ မနက္ဆို သူတို႔စိတ္္ႀကိဳက္ လိုက္ခ်က္ရတာ တစ္မ်ဳိးနဲ႔ ၀ီစိကိစၥေတြ မ်ားရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ အိပ္ရာထဲ၀င္ရင္ ကၽြန္မက ဒီဘက္အိပ္ရာကေန နားစြင့္ရင္း ကိုယ္စီစဥ္တဲ့ဟင္းပဲ အိုေကတယ္ဆိုတဲ့အသံ ၾကားရပါေစ ဆုေတာင္းေနမိေတာ့တာေပါ့။ မဟုတ္ရင္ မနက္ၾက ေက်ာင္းကား ခြန္ႏွနာရီအမွီ အိမ္နားက ေစ်းကို ေျပးဦး လႊားဦးေတြ ျဖစ္ေရာ။
စေနတစ္ည၊ သူတို႔ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ထံုးစံအတိုင္း အိပ္ရာထဲမွာ ေနာက္ေန႔ တနဂၤေႏြ ဘာခ်က္စားရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတဲ့ အစည္းအေ၀း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ စၾကေရာ။ ကၽြန္မလည္း ထံုးစံအတိုင္း ဖတ္လက္စ စာအုပ္ေလ လက္ၾကားညွပ္ထားၿပီး နားစြင့္ရင္းက တေအာင့္ေနေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား ေျခေဖာ့ၿပီး ကၽြန္မ အိပ္ရာထဲ၀င္ခ်လာလို႔ လန္႔ဖ်တ္သြားရတယ္။ အဲ့ဒီမွာ သားျပည့္က မေအနား တိုးေ၀ွ႕ဖက္ရင္း-
“ ေမေမ.. မနက္ျဖန္ ဆန္းေဒးဆိုေတာ့ ေမေမ ခ်က္မေကၽြးတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့.. အင္း… ငါးထမင္းစိမ့္ ခ်က္ေကၽြး ”
“ ဟမ္.. ေမေမက မနက္ျဖန္ ၀က္သားဟင္းခ်က္မယ္၊ ကန္စြန္းရြက္ခ်ဥ္ေရ၊ ငပိတို႔စရာဆို စီစဥ္ၿပီးသားေလ”
“ ေမေမကလည္း အဲ့တာေတြက တနလာၤအတြက္ ထားလိုက္လို႔ရတာပဲ၊ သား စားခ်င္လို႔ပါဗ်ာ”
“ေကာင္းသားပဲ သမီးရဲ႕၊ ေဖေဖလည္း ခံတြင္းပ်က္ေနလို႔ ငါးထမင္းေလး စားခ်င္မိတယ္”
အဲ့ဒီမွာ တစ္ဘက္ခန္းက ကၽြန္မ ေဖေဖကပါ ၾကားသြားၿပီး ၀င္ေျပာလို႔ ကၽြန္မျဖင့္ မ်က္ခံုးေတာင္ တြန္႔သြားရမိတယ္။
သားျပည့္ အေဖကလည္း တပ္ကူရသြားလို႔ အားရတဲ့ ေလသံႀကီးနဲ႔ -
“ဟုတ္တယ္.. ေဒၚျမေသြးနီရဲ႕ ငါးထမင္းစိမ့္ မစားရတာၾကာၿပီ၊ လုပ္ပါ.. ပရိသတ္က ဒီေလာက္ ေတာင္းဆိုေနတာ မူမေနပါနဲ႔ေတာ့၊ ဒီမယ္ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ဗ်ေနာ္၊ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ထားရင္ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေတာင္ ရေသး”
သားျပည့္အေဖရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ စကားက ကၽြန္မရဲ႕ တြန္႔ေခါက္ေနတဲ့ မ်က္ခံုးကို ေျပေလ်ာ့သြားေစပါတယ္။ သူက ကၽြန္မအေၾကာင္း ေနာေက်ေနသူ ပီပီ စကားေလးနဲ႔ မွ်ားလိုက္တာမွာ ျမေသြးနီတစ္ေယာက္ တစ္ခါထဲ အေရးနိမ့္သြားရပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါပီပီ ျမင္ျမင္သမွ် ဓာတ္ပံုရိုက္၊ စာေရးတင္ေနတတ္တာ သူက ေကာင္းေကာင္း သိေနၿပီေလ။ ဒါေပမယ့္ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း -
“ အင္းေလ.. အားလံုးက ေတာင္းဆိုေနမွေတာ့ ျငင္းရင္ မေကာင္းေပဘူး၊ ဒီက အဖ်ားေပ်ာက္ထားတာ မၾကာေသးဘူးဆိုတာ သိၾကတယ္ေနာ္၊ ေစ်းေလးမ်ား ၀ယ္ေပးမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ခ်က္ေကၽြးဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ ”
“ စိတ္ခ်၊ မနက္က်ရင္ ေဖေဖနဲ႔သား လိုတာ ေစ်းသြား၀ယ္ေပးမယ္၊ ေမေမ ခ်က္ဖို႔သာ ျပင္ေပေတာ့”
သားျပည့္စကားအဆံုးမွာ သူ႔ဖခမည္းေတာ္က အိပ္ရာေဘး စားပြဲေပၚက မွတ္စုစာရြက္ယူၿပီး လူေလးေယာက္စာ ငါးထမင္းစိမ့္ ညမနက္စာ စားဖို႔အတြက္ ၀ယ္ရမယ့္ ပစၥည္းပစၥယာအမည္ေတြ ကၽြန္မကို ေမးၿပီး ခ်ေရးပါေတာ့တယ္။
ငါးၾကင္း – ၄၀ က်ပ္သား
ဂ်ဴးျမစ္ – ၂၅ က်ပ္သား
ခရမ္းခ်ဥ္သီး – ၂၅ က်ပ္သား
ပဲပုတ္ – ၈ ခ်ပ္
ေျမပဲစိမ္း – ၅ က်ပ္သား
ေရွာက္သီး – တစ္လံုး
ငရုပ္သီးေျခာက္အေတာင့္ရွည္ – ၂က်ပ္ခြဲသား
ဟင္းခါးအတြက္ ဘူးသီးတစ္စိတ္ေလာက္နဲ႔ ပဲၾကာဆံ၊ မိႈေျခာက္ပန္းေျခာက္ပါ ထည့္ေရးခိုင္းလိုက္တယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴဥတစ္လံုး၊ နံနံပင္၊ ငရုပ္သီး အက်က္မႈန္႔၊ ႏွမ္းဆီနဲ႔ ၾကက္သားမႈန္႔တို႔ကေတာ့ အိမ္မွာ ရွိေနလို႔ ထည့္မမွာ လိုက္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ (၇)နာရီေလာက္မွာေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ၀ီရိယေကာင္းေကာင္းနဲ႔ အိပ္ရာႏိုးထၿပီး၊ ျခင္းေတာင္ဆြဲလို႔ ေစ်းစာရင္းနဲ႔ လိုအပ္တာေတြ သြား၀ယ္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္မလည္း ႀကိဳတင္လုပ္လို႔ ရတာေလးေတြ စလုပ္ထားလိုက္တယ္။
ေလးေယာက္စာ ဆန္ကို ခ်င္ခြက္ေလးနဲ႔ ေလးဗူး၊ ေရစင္စင္ေဆးလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေရထက္ ဗူး၀က္ေလာက္ ပိုထည့္ၿပီး တည္ထားလိုက္တယ္။ ဟင္းခါးအတြက္ ေရေႏြး တည္ထားလိုက္တယ္။
ဆီခ်က္ခ်က္ဖို႔နဲ႔ အလြတ္ ကိုက္တို႔ဖို႔ ၾကက္သြန္ျဖဴဥတစ္လံုးေလးေတြကို မ်ားမ်ား အခြံႏႊာထားလိုက္တယ္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဥတစ္လံုးက ငါးထမင္းနဲ႔လိုက္ၿပီး ရွမ္းၾကက္သြန္ျဖဴ အမႊာႀကီးေတြထက္ ပိုအရသာ ရွိတယ္။
အခြံႏႊာထားတဲ့ တစ္၀က္ကို ပါးပါးလွီးၿပီး ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ကို အေရာင္၀ါ၀ါေလးရေအာင္ နႏြင္းမႈန္႔ပါယံုေလး ခပ္လို႔ ေၾကာ္ထားလိုက္တယ္။
နံနံပင္ေလးကို အျမစ္ေတြ အနာေတြ ဖယ္္ၿပီး ေရစင္စင္ ေဆးထားလိုက္တယ္။
ေရေႏြးဆူကာစ အခ်ိန္မွာပဲ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သားျပည့္ လက္ထဲမွာလည္း တိုလီမုတ္စေတြ ဆြဲလို႔။ သားျပည့္အေဖက ေစ်းျခင္းေတာင္း ခ်တာနဲ႔ ၀ယ္လာတဲ့ ငါးၾကင္းကို အေၾကးခြံခၽြတ္ၿပီး နႏြင္းေလး နယ္ေပးတယ္။
သူ ငါးကိုင္ေနတုန္း ကၽြန္မက ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြကို ေရစင္စင္ေဆး၊ အိုးတစ္လံုးနဲ႔ အလံုးလိုက္ ထည့္ျပဳတ္ လိုက္တယ္။ က်န္မီးတစ္ဖိုနဲ႔ ငါးၾကင္းခုတ္သားကို ငံျပာရည္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ ဓါးဖ်ားရိုက္လို႔ ေရျမဳပ္ယံုထည့္ ျပဳတ္ထားလိုက္တယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ထမင္းခလုပ္က ေခ်ာက္ခနဲ တက္သြားတယ္။ ဇလံု က်ယ္က်ယ္ပ်ံ႕ပ်ံ႕မွာ ထမင္းကို အေအးနည္းနည္း ေလ်ာ့ေအာင္ ျဖန္႔ခင္း ထည့္ထားလိုက္တယ္။
တေအာင့္ေနေတာ့ ငါးျပဳတ္အိုးက ေမႊးလာတယ္။ ငါးျပဳတ္ႏူးခ်ိန္မွာ သားျပည့္အေဖက မ်က္မွန္ကေလး ပင့္ကာပင့္ကာနဲ႔ ငါးအရိုးႏႊာေပးတယ္။ အရိုးႏႊာၿပီး အသားမ်ားကို ပန္းကန္တစ္ခုနဲ႔ ထည့္ထားလိုက္တယ္။
တစ္ဘက္မီးဖိုက ခရမ္းခ်ဥ္သီး ျပဳတ္ထားတာ အခြံေတြ အက္ကြဲလို႔ လိပ္္လာရင္ျဖင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးျပဳတ္အိုးကို အေအးခံလို႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားကို အခြံႏႊာရပါတယ္။ အခြံမပါတဲ့ အႏွစ္မ်ားကိုေတာ့ ဇြန္းနဲ႔ ထိုးေျခလို႔ ေၾကေလာက္ၿပီဆိုရင္ အိုးတစ္လံုးမွာ ဆီပါေလရာေလးထည့္၊ ဆီပူလာရင္ ေျခထားတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြကို ေၾကသည္ခပ္ေၾကေအာင္၊ အဓိကက အစိမ္းနံ႔ ေပ်ာက္ေအာင္ မီးေအးေအးနဲ႔ ခ်က္ေပးပါတယ္။ အရသာ ဘာမွမထည့္ပါဘူး။
ေျခစက္နဲ႔ ေျခရင္ ပိုျမန္၊ ပိုေၾကညက္မွာ သိေပမယ့့္ ကၽြန္မကေတာ့ လမ္းရိုးအတိုင္း လက္နဲ႔သာ ေမႊၿပီး ေျခပါတယ္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အႏွစ္ေတြ ေၾကသြားရင္ မီးဖိုကခ်လို႔ အေအးခံထားလိုက္ပါတယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ သားျပည့္အေဖက ငါးအရိုးႏႊံၿပီးလို႔ ဂ်ဴးျမစ္ေတြကို ေရေဆး သန္႔စင္ေနေလၿပီ။
၀ယ္လာတဲ့ ေရွာက္သီးေလး သူ႔အနား မေယာင္မလည္နဲ႔ ကၽြန္မသြားခ်ေတာ့ တတ္လည္းတတ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ မ်က္လံုး ၀င့္ၾကည့္လွ်က္က အလိုက္သတိ ေရွာက္သီးကို လွီး၊ စိတ္ေပးပါတယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက ဘူးသီးဟင္းခါးအိုးကို ႏႊံထားတဲ့ငါး တစ္ဇြန္းစာေလာက္္ ယူထည့္၊ မိႈေျခာက္ ပန္းေျခာက္ခပ္၊ ဆူပြက္လာေတာ့ ငရုပ္ေကာင္းခပ္ ခ်ထားလိုက္တယ္။
တေအာင့္ေနေတာ့ အေၾကာ္၊ အေညွာ္ေတြ လုပ္ေတာ့မွာမို႔ သားျပည့္နဲ႔ သူ႔အေဖကို မီးဖိုထဲက ကၽြန္မ ထြက္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ခုန ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္ လွယ္္ထားတဲ့ ဆီလက္စ ဒယ္အိုးေလးကို မီးဖိုေပၚျပန္တင္၊ ဆီထပ္ထည့္ၿပီး ပဲပုတ္ျပားကို မတူးေအာင္ မီးျမွင္းျမွင္းေလးနဲ႔ ေၾကာ္လိုက္တယ္။
တလက္စတည္း ဒယ္အိုးဆီလက္က်န္မွာ ငါးထမင္းနဲ႔ တြဲစားဖို႔ ၀ယ္လာတဲ့ ေျမပဲစိမ္းကို ခုနလိုပဲ မတူးသြားေအာင္ မီးျမွင္းျမွင္းေလးနဲ႔ ေၾကာ္၊ က်က္ေတာ့ အေအးခံၿပီး မေပ်ာ့သြားေအာင္ ဖန္ပုလင္းေလးထဲ ထည့္၊ ေလလံုေအာင္ ပိတ္ထားလိုက္တယ္။
လက္က်န္ဆီနဲ႔ ၀ယ္လာတဲ့ ငရုပ္သီးေျခာက္အေတာင့္ရွည္ကို ဆီပူထိုး ေၾကာ္လိုက္တယ္။ သူ႔ကိုလည္း ခုန ေျမပဲလိုပဲ မေပ်ာ့သြားေအာင္ ပုလင္းတစ္လံုးထဲ ထည့္ပိတ္ ထားလိုက္တယ္။
ေနာက္ဆံုး ဒယ္အိုး ဆီပူဖင္ကပ္မွာ ငရုပ္သီး အက်က္မႈန္႔ကိုထည့္၊ ဆားနည္းနည္း ျဖဴးလို႔ အစပ္ႀကိဳက္သူ ကၽြန္မနဲ႔ သားျပည့္အေဖအတြက္ ငရုပ္သီးမႈန္႔ ဆီေၾကာ္ေလး လုပ္ထားလိုက္တယ္။
ေဖေဖက မီးဖိုထဲ ၀င္လာၿပီး “ မက်က္ေသးဘူးလား… ဆာေနၿပီေနာ္” လို႔ လာစတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားလံုး အရံသင့္ျဖစ္ေနၿပီ။ မီးဖိုထဲက စားပြဲေပၚမွာ လုပ္ၿပီးသားမ်ားက အစီအရီ။ ေဖေဖ့ကို ၅မိနစ္ေစာင့္လို႔မွာလိုက္ၿပီး၊ အိမ္ေရွ႕က သားအဖကို လွမ္းေအာ္ေခၚလိုက္ေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ အေျပးေရာက္လာၾကတယ္။
ထမင္းနယ္ကာနီးမွ ေၾကာ္ထားတဲ့ ပဲပုတ္ျပား မေထာင္းရေသးတာကို သတိရတယ္။ သားျပည့္က “ ဒါေလးမ်ား.. သား ေထာင္းေပးမွာေပါ့” ဆို အားပါးတရ ပဲပုတ္ျပားကို မႈန္႔ညက္ေနေအာင္ ငရုပ္ဆံုနဲ႔ ေထာင္းေပးတယ္။ သူက ကူလုပ္ေပးခ်င္ေနတာဆိုေတာ့ ပဲပုတ္ေတြ ငရုပ္ဆံုအျပင္ကို လြင့္မစင္ေလေအာင္ အေဖျဖစ္သူက ငရုပ္ဆံုႏႈတ္ခမ္းကို လက္၀ါးနဲ႔ ကာေပးရတယ္။ ထမင္းထဲ ထည့္နယ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အမယ္မ်ားက ညမနက္စာမို႔ ညစာအတြက္ တစ္၀က္ခြဲ ဖယ္သိမ္းထားလိုက္တယ္။
ကဲ… ငါးထမင္း စၿပီး နယ္လို႔ ရေခ်ၿပီ။ သားအမိသားအဖ သံုးေယာက္ ရလာမယ့္ ရလဒ္ကို လက္ေတြ႔ သံုးသပ္ ခ်င္ေနၾကၿပီ။ အသင့္ေဆာင္ထားတဲ့ တစ္ခါသံုး လက္အိတ္အပါးေလးကို ကၽြန္မရဲ႕ လက္ႏွစ္ဘက္မွာ စြတ္လိုက္တယ္။ ခုန ျဖန္႔ထားတဲ့ ထမင္းဇလံုကို ယူလိုက္ေတာ့ အပူအရွိန္က တစ္၀က္ေလာက္ ေလ်ာ့သြားၿပီ။ ေရအနည္းငယ္ ပိုထည့္တည္ထားလို႔ ထမင္းက ဆန္လံုးမပ်က္၊ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္းနဲ႔ နယ္လို႔ ေကာင္းတဲ့ အေနအထားေပါ့။
သားျပည့္နဲ႔ သူ႔အေဖက ကၽြန္မ ေျပာတဲ့အတိုင္း ထမင္းဇလံုထဲကို တစ္မ်ဳိးစီထည့္ေပးတယ္။ ပထမ ထမင္းထဲကို ဆားသင့္ယံု ျဖဴးလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏႊံထားတဲ့ ငါး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးခ်က္၊ ပဲပုတ္ေထာင္း၊ ၾကက္သားမႈန္႔ နည္းနည္း၊ ႏွမ္းဆီ.. အားလံုးကို ျဖန္႔ၿပီး ျဖဴးထည့္လိုက္တယ္။
ၿပီးတာနဲ႔ သားျပည့္အေဖက ထမင္းဇလံု ၿငိမ္ေအာင္ လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ကိုင္ ထိန္္းေပးတယ္။ ကၽြန္မက လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ ထမင္း ေႏြးေႏြးကို အဆာပလာေတြနဲ႔ သမသြားေအာင္၊ အထက္ေအာက္၊ ဘယ္ညာ၊ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နယ္လိုက္တယ္။ ထမင္းနဲ႔ အဆာေတြ တစ္သားထဲ ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ ထမင္းက စီးပိုင္ၿပီး ေမႊးရန႔ံေတြ ထြက္လာပါတယ္။
ေဘးမွာ ၾကည့္ေနတဲ့ သားျပည့္တစ္ေယာက္ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ “ေမေမ .. သား အရသာ ျမည္းေပးမယ္.. နည္းနည္းခြံ႕” ဆို ေတာင္းဆိုလာပါတယ္။ လက္ဖ်ားေလးနဲ႔ နယ္ထားတဲ့ ထမင္းစအနည္းငယ္ ခြံ႕ေပးလိုက္ေတာ့ မ်က္ေတာင္ေလး စင္းၿပီး ဇိမ္ယူ ၿမံဳ႕ျပေနတဲ့ သားျပည့္မ်က္ႏွာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ မီးဖိုေလးထဲ ရယ္သံေတြ ပ်ံ႕သြားပါတယ္။
နယ္ထားၿပီးသား ငါးထမင္းစိမ့္ကို ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ အိုးသန္႔သန္႔တစ္လံုးမွာ ဖိထည့္ထားလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မက ေမာလို႔ မစားခ်င္ေသးေပမယ့္ ေဖေဖနဲ႔ သားျပည့္တို႔ သားအဖက ငါးထမင္းစိမ့္ စားခ်င္ေနၾကၿပီ။
ေသခ်ာ ျပင္ဆင္ေပးမွ စားလို႔ ပိုစြဲေဆာင္မႈ ရွိမွာဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဟာကို ခူးစားေတာ့လို႔ ေျပာလို႔မရ။ ဒီေတာ့ ၿပီးဆံုးတဲ့အထိ ျပင္ေပးဖို႔ သံုးေယာက္စာ ပန္းကန္ျပားသံုးခ်ပ္ စင္ေပၚက လွမ္းယူလိုက္တယ္။
အေနေတာ္ ပန္းကန္းလံုးထဲကို ခုန ငါးထမင္းနယ္ ဖိသိပ္ထည့္လိုက္တယ္။ ၿပီးရင္ ပန္းကန္ေလးလံုးကို ပန္းကန္ျပား အလည္တည့္တည့္ ေမွာက္ခ်လိုက္တယ္။ ထမင္းခံုးခံုးေလးေပၚကို ကိုက္တို႔ဖို႔ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔အတူ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီက်က္၊ နံနံပင္ေလး ျဖဴး၊ ပန္းကန္ပတ္ပတ္လည္ ေဘးေနရာပိုေလးမွာေတာ့ ေျမပဲေၾကာ္၊ ဂ်ဴးျမစ္၊ ငရုပ္သီးအေတာင့္ေၾကာ္၊ ေရွာက္သီးစိတ္ေလးနဲ႔ ၀ိုင္းပတ္လို႔ အခုလို အလွဆင္လိုက္တယ္။
ငါးထမင္းစိမ့္ ျပင္ထားတာၾကည့္ၿပီး သားျပည့္ ႏႈတ္က အခုလို အသံထြက္လာတယ္။
“ ၀ိုးးးး မိုက္တယ္ ေမေမရာ”
ကၽြန္မေဖေဖနဲ႔အတူ သားျပည့္တို႔ သားအဖ သံုးေယာက္သား ထမင္းစားပြဲမွာ ငါးထမင္းစိမ့္ကို ေခါင္းမေဖာ္စတမ္း စားေနၾကတယ္။ ကၽြန္မက ေမာေမာနဲ႔ သူတို႔စားတာၾကည့္ၿပီး ၀ေနေလၿပီ။
ဘူးသီးဟင္းခါး ပူပူေလး ခပ္ေပးေနတဲ့ ကၽြန္မကို ပလုတ္ပေလာင္း စားေနတဲ့ သားျပည့္က ေလာဘတႀကီးနဲ႔ အခုလို လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။
“ ေမေမ.. သား မ၀ေသးဘူး၊ သားအတြက္ ေနာက္ထပ္ လွလွေလးတစ္ပြဲ အဆင္သင့္ ႀကိဳလုပ္ထားေပးပါ ”
ကၽြန္မ လွည့္လည္း ၾကည့္လိုက္ေရာ ၿပံဳးမိသြားတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့့ ကၽြန္မေဖေဖနဲ႔အတူ၊ သားျပည့္အေဖကပါ ကၽြန္မကို လက္ညိွဳးတစ္ေခ်ာင္းစီ ေထာင္ျပလို႔။
(ေက်းဇူးစကား – ငါးထမင္းစိမ့္ လုပ္စားတတ္ေအာင္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပၿပီး ေကၽြးခဲ့ဘူးတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ညီမ နန္း၀ိုင္းေမာင္ေမာင္ကို ေက်းဇူးမွတ္တမ္း တင္ခ်င္ပါရေစရွင္။)
ဆႏၵနဲ႔ဘ၀ တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။
မမေရ
ေနျခည့္ဆိုဒ္ေလးထဲက Feedမွာ ပို႔စ္အသစ္ေလးေတြ႕လို႔ ၀င္ဖတ္လိုက္တာ
ဟီး ဖတ္လို႔ကလည္းေကာင္းတယ္မမ ၁၂နာရီဆိုေတာ့ ထမင္းကလည္းစားေနၿပီ
စားေနတဲ့ထမင္းခ်ိဳင့္ေတာင္မွ စားပြဲခ်ၿပီး ၿပီးေအာင္ဖတ္ရတယ္မမေရ
မမခ်က္တဲ့ ငါးထမင္းဆိမ့္ေတာင္ စားခ်င္လာၿပီ..
ဟိုေနရာေလမမ…ေဒၚျမေသြးနီေရ လို႔ ေအာ္တဲ့ေနရာေလးကို သေဘာက်တယ္မမ
ၿပီးေတာ့ မင္းအတြက္ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေတာင္ရေသးဆိုတာေလ..ဟဲ အတူတူပဲေပါ့ ၿပံဳးၿပီး အသံေတြေတာင္ထြက္ၿပီး ရယ္မိတယ္မမေရ
ေက်းဇူးပါမမ
မမတို႕မိသားစုဘဝေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးပါ။ သားျပည့္ေလးကလဲ လိမၼာလိုက္တာ။
ၾကဳံရင္ေတာ့ မမရဲ့ငါးထမင္းဆိမ့္ေလး စားခ်င္တယ္။ းD
အစ္မေရ အစ္မတို့မိသားစုအေၾကာင္းဆို အျမဲတမ္းကို ပိတီအျပည့္နဲ့ ဖတ္ရတာခ်ည္းပဲ အရမ္းသေဘာက်တယ္ အဲလို မိသားစုေလးေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ့စားရတာဆိုေတာ့ ငါးထမင္းစိမ့္က ပိုလို႔အရသာေကာင္းေနမွာပါေနာ္…
မမ..
ငါးထမင္းစိမ့္ အရမ္းႀကိဳက္တဲ့ သဒၶါေတာ့ ႏွစ္ပဲြစားမယ္။ စာေလးဖတ္လိုက္ ဂလုျမည္လိုက္.. ထပ္ဖတ္လိုက္ ဂလုျမည္လိုက္နဲ႔ပဲ စာတစ္ပုဒ္လည္း ၿပီးေရာ. ဗိုက္လည္း တင္းပါေရာလားးး
ေမတၱာေတြနဲ႔ ျပည့္သြားၿပီ မမေရ..
ခ်စ္တဲ့
ညီမသဒၶါ
မမေရ … အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရေသာ စူပါဆန္းေဒးေလးျဖစ္ခဲ့မွာေပါ့ေနာ္ … ေပ်ာ္စရာႀကီး … မမရဲ႕လက္ရာ ငါးထမင္းစိမ့္ေလးလည္း စားခ်င္လုိက္ပါဘိ …
စမ္းလုပ္ၾကည့္ဦးမယ္ မမေရ….. ပဲပုတ္၊ ဂ်ဳးျမစ္ ေတာ့ ဒီမွာ အလြယ္မရဘူး။ ပဲပုတ္ မပါရင္ေတာ့ အရသာက လုိမယ္ထင္တယ္ေနာ္။ ဒါမယ့္ စမ္းၾကည့္ဦးမယ္ း)
အေတာ္ပဲ ..
ငါးထမင္းနယ္ လုပ္စားရရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနတာ ..
ဒါေပမယ့္ ဘယ္နားက စလုပ္ရမွန္းမသိ ၿဖစ္ေနတာနဲ႕ .. ေက်းေက်း မမ .. း))
ငါးထမင္းရဲ႕ ႏွစ္သက္ဖြယ္အရသာေရာ
မိသားစုေလးရဲ႕ ၾကည္ႏူးဖြယ္ အရသာေလးပါ ေပါင္းစပ္လုိ႕ တကယ္႕ကို ခ်ိဳျမိန္ဖြယ္ရာ ထမင္းပြဲေလးပါလားေနာ္။
မမ
အာလူးေလးပါျပဳတ္ျပီးထည္႔ေလ ပိုစိမ့္တယ္။
ညီမလဲ ဒီမွာ ခဏခဏ လုပ္စားျဖစ္တယ္ သိလား။။။
ဘယ္အခ်ိန္ပဲ စားစား မရိုးဘူး အရမ္းအရသာရွိတယ္။
ညီမ
ႏွင္း
မိသားစုတစ္စုအတြက္ အေရးအႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ နားလည္မႈ အလိုက္သိမႈေလးေတြနဲ႔ ဖြဲ႔တည္ထားတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာမိသားစုေလးရဲ႕ ထမင္းစားပြဲဝိုင္းေလးကို အလည္ေရာက္ခဲ့တယ္ ျမေသြးေရ။ ေအးခ်မ္းတဲ့မိသားစုေလးအျဖစ္ ထာဝရရပ္တည္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရပါေစ။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။
ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္
မႀကီးျမေသြး
မိသားစုထမင္းဝိုင္းေလးကိုလည္းအားက်တယ္..
ငါးထမင္းလည္းစားခ်င္တယ္…
ခင္တဲ့ ပစ္ပစ္
ဖတ္ရင္းနဲ႔ ဂလု၊ ဂလုကုိျဖစ္လုိ႔
မမျမေသြးေရ..
ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုထမင္းဝုိင္းကုိ မျမင္ရပဲနဲ႔ေတာင္ အေရးအသားနဲ႔တင္ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ခံစားရပါတယ္။
ခ်က္နည္းလည္းမွတ္သြားပါတယ္ မေရ.. ပိတ္ရက္မွာလုပ္စားရစရာတစ္ခုတုိးလုိ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မ
အစ္မေရ— ဖတ္ေနရင္းကို စားခ်င္လာတယ္
အားတဲ.ေန.လုပ္စားမယ္ ။ နည္း ရျပီ ။ ေက်းဇူး မ
စားခ်င္ထွာမမျမေသြနီရာ….ရွလႊတ္….
အရမ္း သေဘာက်ပါတယ္…
မိသားစုေလးကိုေရာ…
ငါးထမင္းစိမ့္ ေလးေရာ…
thasnk you so much.your fish cooked rice.
တကယ့္ကို ခ်စ္စရာ မိသားစုေလးပါပဲဗ်ာ..၊ ငါးထမင္းဆိမ့္ ဘယ္လိုျဖစ္လာတာလဲ ဆိုတာ အစကေန ေျပာသြားေတာ့ ဖတ္ရသူေတြပါ တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔..၊ အမျမေသြးနီကို ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ ရမယ္ေလ ဆိုၿပီး အကိုက လွမ္းၿပီးခ်ည္လိုက္တာ သေဘာက်တယ္၊ မိဘကို ကူညီတဲ့ သားျပည့္ကလည္း လိမၼာလိုက္တာ..၊ ေမတၱာေတြ အျပန္အလွန္နဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္လက္ ကူၿပီးခ်က္တဲ့ ငါးထမင္းဆိမ့္က အရသာ႐ွိမွာ အေသအခ်ာပဲဗ်ိဳ႕..၊ သြားရည္ေတြက်ရင္း ဖတ္သြားပါေၾကာင္း…။ း)
မမ.. ေရ အရမ္းၾကိဳက္ေပမယ့္ တခါမွ မလုပ္စားဖူးဘူး.. အခုေတာ ့ကိုယ္တုိင္ လက္စြမ္းျပၾကည့္လုိက္အံုးမယ္ ..ေက်းဇူးပါ..မမ
မမေရ… ငါးထမင္းစိမ့္နဲ႔ ဘူးသီးဟင္းခါးေလးေရာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္ မိသားစုေလးအေၾကာင္း ကိုေရာ အားက် ႏွစ္သက္စိတ္နဲ႔ ဖတ္ရႈသြားပါေၾကာင္း။
မိသားစုေတြ အတူတူခ်က္ၿပ ုတ္ၾကတဲ့ ငါးထမင္းစိမ့္ေလးက ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာေတြ ထည့္ေလာင္းထားလို ့ အရသာရိွရိွ စားေကာင္းေနမွာ သိပ္ေသခ်ာတယ္…
ေပ်ာ္စရာ မိသားစုဘ၀ေလးေတြကို ျမင္ရတာ ၾကည္ႏူးမိတယ္။
ငါးထမင္းဆိမ့္ကေလးကလဲ တကယ့္ လ်ာရည္က်ခ်င္စရာႀကီး။ း)
I’M SO INTEREST TO MAKE GOOD MEAL FOR MY FAMILY,THANKS ALOT PAR
BE HAPPY & HEALTHY WITH THE FAMILY
Next time you do it, pls share one for me.
I want to eat.
ဒီပိုစ့္ေလး ဖတ္ျပီး ၀မ္းသာ ၀မ္းနဲ မ်က္ရည္၀ဲသြားတယ္ ညီမေရ..
၀မ္းသာတာကေတာ့ ညီမတုိ႕ မိသားစုေလးရဲ႕ ခ်စ္စရာ ရင္းနွီးမွဳ႕ေလးေတြကို ေႏြးေထြးစြာ
ခံစားရလုိ႕၊ ၀မ္းနဲတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မဆက္နိုင္ေအာင္ တစစီကြဲေၾကသြားတဲ့ ကိိုယ့္ဘ၀ေလးကို ျပန္သတိယေစလုိ႕ပါ။ ညီမ စာေလးေတြ အျမဲလာဖတ္ျဖစ္တယ္ေနာ္…
ဖတ္ရင္းနဲ႔ ဗိုက္ေတာင္ဆာလာတယ္…
အေရးသားလဲေကာင္း ဟင္းခ်က္လဲေကာင္း…
မိသားစုဘ၀ေလးကလဲေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔ တိုးေ၀ွ႔၀င္စားပစ္လိုက္ခ်င္တာ…
အရမ္းကို စားေကာင္းမွာပဲေနာ္ ေနာက္မွအိမ္မွာ လုပ္စားၾကည္႔ေတာ႔မယ္ ေက်းဇူးပါ