အေကာင္းျမင္စိတ္

Number of View: 3437

Mylovecafe ေလးပံုမွန္ ျပန္လည္ လည္ပတ္ေနၿပီ။ ျမေသြးနီလည္း ေနရထိုင္ရတာ အရင္ တစ္ပါတ္က လိုမဟုတ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ေနရထိုင္ရတာ အဆင္ေျပေနၿပီ။ မဟုတ္ရင္ လူက စိတ္နဲ႕ ကိုယ္မကပ္။ Mylovecafe Admin လည္း ေတာ္ေတာ္ ပင္ပမ္းသြားေလာက္ၿပီ၊ ကၽြန္မ တို႕ users ေတြသာမက readers ေတြပါ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ Mylovecafe ဆိုက္ကို ၀င္လို႕အဆင္မေျပျဖစ္ခ်ိန္မွ ဒီဆိုက္ေလးဟာ ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕ တစိတ္တစ္ပိုင္း ျဖစ္ေန တာကို အံ့ၾသ စဖြယ္ ခံစားသိလိုက္ရတယ္။

စာေရးဖို႕လည္း မုဒ္ကဘယ္လိုမွမ၀င္။ စာေတြလည္း မေရး ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ၾက စိတ္ေတြက ဟိုေတြး ဒီေတြးနဲ႕။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆံုး စာေရးလို႕မရေပမယ့္ ငါစာေတြဖတ္ဘို႕ အခ်ိန္ရေနတာပဲ လို႕စိတ္ကို စာအုပ္ေတြစီ ျပန္လွည့္ လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေလး ေနလို႕ ေကာင္းသြားတယ္။ ကၽြန္မဆိုက္ေလးစကထဲက အျပင္စာအုပ္ေတြ သိပ္မဖတ္ ျဖစ္ေတာ့ ဘဲ စာေတြဘဲေရး ျဖစ္ ေနတာ။ ခုလို အခ်ိန္မွာ ဘာမွ လုပ္မရမယ့္ အတူတူ အေၾကြးပံု ေနတဲ့ ဖတ္စရာ စာအုပ္ ေတြ ဖိဖတ္ ပစ္လိုက္တယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ အေၾကာင္း ရာေလး ၂ခုကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကၽြန္မ ဖတ္မိလိုက္ၿပီး ေလာေလာ ဆည္ အဆင္မေျပ တြန္႕ေၾကေနတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ကို ျပန္လည္ ဆြဲဆန္႕ သြားေစမိတယ္။ ကၽြန္မ Mylovecafe ျပန္ေကာင္းလာတဲ့ အထိ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေစာင့္မယ္။ အဆင္မေျပ တဲ့ အခိုက္အ တန္႕မွာ ဟိုးတုန္းက အခ်ိန္မရလို႕ မဖတ္ႏိုင္တဲ့ စာအေၾကြးေတြ ဖတ္လို႕ ရႏိုင္သေလာက္ ကၽြန္မ ဖတ္မယ္။ စာေတြဖတ္ဘို႕ အခ်ိန္ေတြ ဖန္တီးေပးလာတာပဲ။ ဒီလို ဆံုးျဖတ္ၿပီးလိုက္တာနဲ႕ ကၽြန္မ ေခါင္းတစ္ခုလံုး ေပါ့ပါးသြား ေတာ့တယ္။

ကဲ.. ကၽြန္မဖတ္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလး ၂ခုကို မွ်ေ၀ၾကည့္ ရေအာင္ေနာ္..။

ပထမ တစ္ခုက …

အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္မွာ သမီး၂ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ သမီးႀကီးက ထီးေရာင္းတဲ့ ထီးဆိုင္ ပိုင္ရွင္ နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်တယ္တဲ့။ သမီးငယ္က ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ အလုပ္ရံုတစ္ရံု ထူေထာင္ လုပ္ ကိုင္ ေနသတဲ့။ အဘိုးႀကီးက ေနသာတဲ့ ရာသီေန႕ေတြမွာ သမီးႀကီးရဲ႕ ထီးဆိုင္ မေရာင္း ရမွာ စိုးရိမ္ ေနသတဲ့။ မိုးရြာတဲ့ ေန႕မ်ားမွာေတာ့ သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္္ထည္ ေတြ ေနမလွန္းရလို႕ မေျခာက္မွာ စိုးရိမ္ေနျပန္သတဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေန႕စဥ္ သမီးေတြရဲ႕ အလုပ္အဆင္ မေျပမွာကို ေတြးပူၿပီး ေသာကေရာက္ေနသတဲ့။ ရက္လေတြၾကာလာေတာ့ အဘိုးႀကီးလည္း ဒီေသာကေတြနဲ႕ က်န္းမာ ေရး ခ်ဴျခာလာေတာ့တယ္။ အတြင္း သိမိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ဦးက ဒီလိုေျပာတယ္။

“ မိတ္ေဆြႀကီး.. ခင္ဗ်ားကေတာ့ သိပ္ကံေကာင္းတယ္ဗ်ာ.. မိုးရြာရင္ ခင္ဗ်ား သမီးႀကီးရဲ႕ ထီး ဆိုင္မွာ လူစည္ကားတယ္ဗ်ာ။ ေနပူျပန္ေတာ့ ခင္ဗ်ား သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ ထည္ေတြ ေရာင္းေကာင္းျပန္ေရာ။ ဘယ္ေန႕ မဆိုခင္ဗ်ား သတင္းေကာင္းေတြ ၾကားေန ရတာခ်ည္းပါလား “

ဒီစကားလည္း အဘိုးႀကီးၾကားေရာ “ ဟုတ္သားပဲ.. ငါ ဘာလို႕ အစက ဒီလို မေတြးေတာမိပါလိမ့္ “ လို႕လည္း စဥ္းစားလိုက္မိေရာ ပူပင္ေသာက စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမွဳ မရွိေတာ့ပဲ အျမင္ေတြေျပာင္း သြားတဲ့ အတြက္ ခ်ဳိ႕ယြင္းစျပဳေနတဲ့ က်န္းမာေရးလည္း တစ္စစ နဲ႕ ျပန္ေကာင္းလာခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ရာသီဥတုကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ အေရာင္းအ၀ယ္ကလည္း ပံုမွန္ပါပဲ။ အဘိုးႀကီးရဲ႕ စိတ္သေဘာထားေျပာင္းလည္းသြားမွဳေပၚမွာ အက်ဳိး သက္ေရာက္မွဳေတြလည္း ေျပာင္းလည္း သြားရတာပါ။

ဒုတိယ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ …

စိတ္ဓာတ္အက်ႀကီးက်ေနတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္။ ျမစ္ထဲဆင္းၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသ ဘို႕ လုပ္တယ္။ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးက ေတြ႕လို႕ ကယ္လိုက္တယ္။

“ ဘာလို႕ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေသေၾကာင္းၾကံခ်င္ရတာလည္း “ လို႕ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီး က ေမးလိုက္တယ္။ မိန္းကေလးက ငိုၿပီးေျပာေလတယ္။

“ လက္ထပ္ၿပီး ၂ႏွစ္အၾကာမွာ ေယာက်ာ္းကဆံုးတယ္။ ေယာက်ာ္းဆံုးၿပီး မၾကာဘူး သားက လည္း ဆံုးရွာတယ္။ ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ရွင္သန္ေနရလည္း ဘာမ်ားထူးပါဦး မလည္းရွင္ “ ..လို႕ ေျပာတယ္။

ဒီေတာ့ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးကေမးတယ္။

“ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္မတိုင္မီက ညည္းဘယ္လို ေနခဲ့လည္း “

ဒီေတာ့ မိန္းမငယ္က..

“ အဲ့ဒီတုန္းက ကၽြန္မ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ယ္မရွိ အပူပင္မရွိေနခဲ့ပါတယ္ “

“ အဲ့ဒီတုန္းက ညည္းမွာ လင္ေတြ သားေတြေရာ ရွိေနၿပီလား “

“ မရွိေသးပါဘူး “

“ ဒါဆိုရင္ ကံၾကမၼာဆိုတဲ့ ေလွငယ္က ညည္းကို အတိတ္ ၂ႏွစ္ဆီ ျပန္ေခၚသြားတာပဲ။ ခုဆို ညည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အခ်ဳပ္အခ်ယ္ ကင္းကင္းနဲ႕ ပူပင္ေသာက ျဖစ္စရာ မရွိေတာ့ ဘူးေပါ့ “

မိန္းကေလးလည္း သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးစကားၾကားလိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ရွင္လမ္း တစ္ သြယ္ကို ဘြားကနဲ ျမင္လိုက္ရသလိုပဲ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ကမ္းေပၚခုန္တက္လို႕ အဘိုးအိုကို ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာသြားေလေတာ့တယ္။

ဒီစာ၂ပုဒ္ကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မသိလိုက္ရတာက အေကာင္းျမင္တတ္ တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀မွာေတြ႕ ၾကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲ အႏိုင္အရွဳံး အျပံဳး အမဲ႕ေတြကို ကိုယ္တိုင္ရင္ဆိုင္ရတိုင္း အေကာင္း ျမင္စိတ္ေလး ေတြနဲ႕ ျဖည့္ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဘ၀ဟာေနေပ်ာ္လာမွာပါ ။ ဘ၀ ဆို တာ တကယ္ေတာ့ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ ေသဆံုးျခင္းၾကားက အလႊာပါး ေလး တစ္လႊာပါဘဲ။ ဒီအလႊာ ေလးကို မေပါက္မျပဲ၊ မစြန္းမထင္းေအာင္ ႀကိဳး စားသူက ႀကိဳးစားၾက၊ ေပါက္ၿပဲစြန္းထင္း သူေတြကလည္းဖာေထး ေလွ်ာ္ဖြတ္ၾကနဲ႕ပဲ အခ်ိန္ေတြ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ကုန္ ဆံုးရင္း ရွင္သန္ေန ထိုင္ေနၾကရတာပါဘဲ ေနာ္ ။ ဘ၀ဆိုတာ ရွင္သန္ေနသေရြ႕ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနတတ္ တာမ်ဳိး ပါ။ အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးနဲ႕ ၾကည့့္ၿပီး ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ တည္ေဆာက္ ၾက ပါစို႕လားရွင္။

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။

ျမေသြးနီ

Share
This entry was posted in အသိသစ္တံခါးခ်ပ္မ်ား. Bookmark the permalink.

1 Response to အေကာင္းျမင္စိတ္

  1. Amie says:

    yes , optimism is absolutely necessary for us…good examples .. thanks ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *